Ο Ερημίτης κατέβηκε στην πόλη
Πάτα πάνω στον Ερημίτη μόνο όταν αισθάνεσαι έτοιμος!!
Πάτα πάνω στον Ερημίτη μόνο όταν αισθάνεσαι έτοιμος!!
Νόστιμον Ήμαρ
Ελα, πατώντας πάνω στην πόρτα!!!!
Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009
Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009
Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009
Για όσους γεννήθηκαν μεταξύ του 1960 και 1980
H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε.
Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή:
περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να
περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο
ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές
έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε.
Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή..
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα
ζωντανοί.. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα
σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και
μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.. Ανεβαίναμε στα
ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ,
καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν
φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.
Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες
κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε
κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε
ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε
«μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση..
Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και
δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα
στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν
υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν
υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους»
Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν
έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα
θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.. Δεν υπήρχε
κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε
καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το
ξεπερνάμε.
Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι..
Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια,
βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε
φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε
χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη
βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους
πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα
στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν
ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.
Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των
φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να
ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο
σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;
Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν
υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.. Τι φρίκη!
Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη
προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ..
Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με
ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.
Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί....
Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009
Το σακί με τα καρφιά
Ήταν μια φορά ένας νεαρός, ο οποίος συμπεριφερόταν μερικές φορές βίαια.
Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο κάθε φορά που θα έχανε την υπομονή του και θα μάλωνε με κάποιον. Την πρώτη μέρα έφτασε στο σημείο να καρφώσει 37 καρφιά στο πεζοδρόμιο.
Κατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν έμαθε να ελέγχει τον εαυτό του και ο αριθμός των καρφιών που κάρφωνε στο πεζοδρόμιο λιγόστευε συνεχώς μέρα με τη μέρα: είχε ανακαλύψει ότι ήταν πιο εύκολο να συγκρατείται από το να καρφώνει καρφιά. Τελικά, έφτασε η μέρα κατά την οποίa ο νεαρός δεν έβαλε ούτε ένα καρφί στο πεζοδρόμιο. Τότε πήγε στον πατέρα του και του είπε ότι εκείνη την ημέρα δεν χρειάστηκε να βάλει ούτε ένα καρφί. Τότε ο πατέρας του, του είπε να βγάζει ένα καρφί για κάθε μέρα που θα περνούσε χωρίς να χάσει την υπομονή του.
Οι μέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά μπόρεσε να πει στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλα τα καρφιά απ το πεζοδρόμιο. Ο πατέρας τότε, οδήγησε τον υιό του στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο και του είπε: - «Παιδί μου, συμπεριφέρθηκες καλά, αλλά κοίτα πόσες τρύπες έχει το πεζοδρόμιο. Αυτό δεν θα είναι πια όπως πριν. Όταν μαλώνεις με κάποιον και του λες κάτι προσβλητικό, του αφήνεις μια πληγή όπως αυτή. Μπορείς να μαχαιρώσεις έναν άνθρωπο και μετά να του βγάλεις το μαχαίρι, ωστόσο όμως θα του μείνει πάντα μια πληγή.» «Λίγη σημασία έχει πόσες φορές θα ζητήσεις συγνώμη, η πληγή που γίνεται με τα λόγια κάνει τόση ζημιά όσο και μία πληγή στο σώμα σου. Οι φίλοι είναι σπάνιοι, σε κάνουν να γελάς και σου φτιάχνουν το κέφι. Πάντα είναι διαθέσιμοι να σε ακούσουν όταν το χρειάζεσαι, σε αγαπάν και σε δέχονται στο σπίτι τους.» Δείξε στους φίλους σου πόσο τους νοιάζεσαι. Στείλε αυτό το κείμενο σε όλους αυτούς που θεωρείς φίλους σου, ακόμη και αν αυτό σημαίνει να το ξανά στείλεις σε εκείνον ή εκείνη που σου το έστειλε, και αν το κείμενο αυτό σου επιστρέψει θα ξέρεις ότι έχεις μία καλή φιλία.
Για να τελειώσουμε: «Μία από τις χαρές τις φιλίας είναι να ξέρεις ποιόν να εμπιστευτείς»(Alejandro Manzoni)
Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2009
Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009
Τα greeklish βλάπτουν την ορθογραφία
Αρνητικά επιδρά στην ορθογραφική ικανότητα των μαθητών η ευρέως διαδεδομένη χρήση των greeklish μέσω κινητών τηλεφώνων και του διαδικτύου, σύμφωνα με έρευνα τουΠαιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών του πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, που διεξήχθη σε μαθητές όλων των βαθμίδων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Στην έρευνα που διενήργησε το Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών του πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας (κατά τη σχολική χρονιά 2008-09), τόσο σε μαθητές όλων των βαθμίδων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε σχολεία της Κοζάνης (Γυμνάσιο, Λύκειο, ΕΠΑΛ) όσο και σε φιλολόγους, διαπιστώνεται ότι, η διαδεδομένη χρήση των greeklish, που ξεκινά ακόμη και από το δημοτικό, οδηγεί στην αύξηση των ορθογραφικών τους λαθών στα γραπτά του σχολείου. Τα είδη των λαθών των μαθητών αφορούν κυρίως την παράλειψη τονισμού ή σημείων στίξης και τη χρήση αγγλικών σημείων στίξης, το συνδυασμό ελληνικών και λατινικών γραμμάτων σε μία λέξη, ορθογραφικά λάθη (π.χ. ο αντί για ω), φωνητικά λάθη (κυρίως στους φθόγγους π.χ. κς αντί για ξ), καθώς, επίσης, σύντμηση λέξεων (π.χ. tespa αντί τέλος πάντων, tpt αντί για τίποτα, dld αντί για δηλαδή κ.α.). Επίσης οι φιλόλογοι δήλωσαν ότι συνάντησαν λέξεις γραμμένες σε greeklish σε γραπτά του σχολείου σε ποσοστό 64,3% και ότι παρατηρήθηκαν και μη αναμενόμενα λάθη, όπως αλλαγή χρόνου ή προσώπου στα ρήματα, αλλαγή πτώσης στα ουσιαστικά, αντικατάσταση λέξης με άλλη, με εντελώς διαφορετική σημασία. Ακόμη σύμφωνα με την έρευνα, ποσοστό 77,4% των μαθητών χρησιμοποιούν τα greeklish, με αξιοσημείωτη αύξηση χρηστών από το γυμνάσιο στο λύκειο. Οι μαθητές που παραδέχτηκαν ότι τα χρησιμοποιούν στο γυμνάσιο φτάνουν το 67,8%, στο ΕΠΑΛ το 70,2% και στο ΓΕΛ 88,5%. Απ' αυτούς, περίπου το 50% τα χρησιμοποιούν από δύο έως και περισσότερα χρόνια, ενώ πάνω από το 63% τα χρησιμοποιεί καθημερινά ή πολλές φορές τη μέρα. Επιπλέον το 19% των μαθητών της Α'; και το 51,6% της Β'; τάξης του Γυμνασίου δήλωσε ότι χρησιμοποιεί τα greeklish τουλάχιστον δύο χρόνια, γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι, η χρήση τους ξεκινά από το δημοτικό. Οι μαθητές δήλωσαν ακόμη πως πέρα από τα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας (sms 52,8%, e-mail 78,2%, chat-forum 84,7%, smartphone 16,1%, pda 13,7%) χρησιμοποιούν τα greeklish και σε χειρόγραφα (προσωπικές σημειώσεις, σχολικές εργασίες, σημειώματα κ.α.) σε ποσοστό 15,7%. Οι λόγοι χρήσης του συγκεκριμένου τρόπου γραφής είναι κατά τους μαθητές η συνήθεια, σε ποσοστό 83,9%, η εξοικονόμηση χρόνου (75,8%), επειδή το θεωρούν χρήσιμο ή βολικό εργαλείο (71,4%), για την αποφυγή ορθογραφικών λαθών (38,7%) και ... επειδή είναι μόδα (33,9%). Τέλος στην ίδια έρευνα, το 58,5% των μαθητών θεωρεί ότι η χρήση των greeklish απειλεί την ελληνική γλώσσα, ενώ την ίδια άποψη έχει μόνο το 64,3% των φιλολόγων, ενώ το 53,6% έχει παρατηρήσει αύξηση των ορθογραφικών λαθών σε μαθητές, που παλαιότερα παρουσίαζαν καλύτερες επιδόσεις στο γραπτό λόγο. (Πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ) Πηγή: Ελευθεροτυπία
Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009
Αη Δημήτρης..."από την Ίμβρο"
Μια χαραμάδα θύμησης και νοσταλγίας για την ημέρα του αγίου Δημητρίου. Στην Ίμβρο η γιορτή του καθενός ήταν η ονομαστική του γιορτή. Η ημέρα της γιορτής του αγίου που είχε το όνομά του. Aυτό το φροντίζαμε πολύ! "Nα μην έχει μαθές το παιδί γιορτή;" Το σήμα το έδινε το πρωί η καμπάνα. Αρχιζε η σχόλη. Tου αγίου Δημητρίου σήμερα. "Μεγάλη η χάρη του" Kαι κάναμε τον σταυρό τους. Κόσμος πολύς στις εκκλησιές και πιο πολλοί αυτοί που γιόρταζαν. Κάποιοι έκαναν και αρτοκλασία. Τα πέντε πρόσφορα στο πανέρι. Πολλή ευλάβεια, πολύ συγκίνηση, σε όσους στέκονταν γύρω στο τραπέζι, όπου ήταν τοποθετημένο ένα πρόσφορο από κάθε πανέρι, το λάδι, το δρασί, και οι αναμμένες λαμπάδες. Παίρνει η κάθε μια το πανέρι της κόβει μερικά πρόσφορα, σε μικρές φετούλες και τις μοιράζει στο εκκλησίασμα. Οσοι δεν έχουν άρτο, φέρνουν ένα μόνο πρόσφορο, τον "σταυρό" και το δίνουν στον παππά στην ώρα της προσκομιδής, να μνημονεύσει το όνομα, "υπερ υγείας του εορτάζοντος". Μέρα γιρτοής λοιπόν, άρα αργία. Σκόλη. Μόνο τα μπακάλικα, τα κρεοπωλεία τα κουρεία ήταν ανοιχτά. Μετά την εκκλησία, οι εορτάζοντες στα καφενεία κερνούν όλους του πελάτες του μαγαζιού και αυτοί τους εύχονται χρόνια πολλά. Το βράδυ όσα σπίτια γιορτάζουν φαίνονται από τα φώτα. Σήμα: γιορτάζουμε σήμερα, κοπιάστε! Το σπίτι που γιορτάζει έχει λαμπρή. Αστράφτει, γελά. Το μικρό σαλονάκι του, καταστόλιστο με μεταξωτά υφαντά, κεντήματα, ταντέλλες, όλα από τα χέρια της νοικοκυράς. Το βράδυ έρχονται οι επισκέπτες, συγγενείς, φίλοι, γεμίζει το σ[πίτι όχι μόνο ανθρώπους, αλλά και εγκάρδιες εκδηλώσεις, χειραψίες, αγκαλιές, φιλιά, αγάπη, ένα μόνο λείπει: το δώρο. Τούτη την ευχάριστη πολύτέλεια δεν την συνηθίζαμε. Κάθονται οι επισκέπτες σφιχτά ο ένας τον άλλον, μικρό το σαλονάκι, και προσπαθούν να βρουν κάτι να πουν, να ζεστάνουν την ατμόσφαιρα. Η κοπέλα που μπαίνει με τον δίσκο, τους βγάζει από την αμηχανία. Ενας μεγάλος δίσκος με μικρά ποτήρια, με ένα ποτό και μεγάλα ποτήρια με νερό, και στην μέση ένας κεσές με γλυκό του κουταλιού, πλάι μικρά κουταλάκια. Παίρνει ο καθένας γλυκό με ένα κουταλάκι, πίνει τονερό του και στην σειρά ένα ποτηράκι με ποτό και χαιρετά: Χρόνια πολλά! και μαζί όσες ευχές έχει μέσα στην καρδιά του για αυτόν που γιορτάζει. Στον δεύτερο γύρο άλλος δίσκος με πιατάκια του γλυκού, με ένα γλυκό το καθένα. Κουραμπιέδες, αμυγδαλωτά, παντεσπάνι, μπακλαβού, όλα επίσης από τα χέρια της μάνας, της αδερφής. Στο μεταξύ έρχονται άλλοι, ο χώρος μικρός, φεύγουν οι πρώτοι και κάθονται οι καινούργιοι. Αυτό γίνεται και πέρα από τα μεσάνυχτα! Χρόνια πολλά λοιπόν! Στην υγειά μας!
Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2009
«Είμαι 18άρης, ζω στο Facebook...»
Εδώ και περίπου έναν χρόνο η 27χρονη νοσηλεύτρια Σοφία Ανδρεάδη επικοινωνεί με τους φίλους της και μέσω του Facebook. Όπως πάρα πολλοί χρήστες, έχει γίνει μέλος σε αρκετά γκρουπ που την ενδιαφέρουν και ανεβάζει συχνά βιντεάκια με μουσική προκειμένου να ενημερώσει τους φίλους της για νέα κομμάτια.
Όπως τονίζει όμως στα «ΝΕΑ» είναι προσεκτική στη διαχείριση του προφίλ της. Έχει επιλέξει να ανεβάσει λίγες προσωπικές της φωτογραφίες. «Δεν έχω ανεβάσει πολλές διότι πιστεύω ότι ανεβάζοντας κανείς δεκάδες φωτογραφίες του επιδιώκει την προβολή. Κι αυτό είναι κάτι που δεν μου αρέσει. Δεν έχω ανάγκη να προβάλλω τον εαυτό μου», αναφέρει. Όσο για το προφίλ της, είναι προσβάσιμο μόνο στους φίλους της, λέει, προσθέτοντας ότι το δημιούργησε όχι με στόχο να κάνει νέες γνωριμίες. «Οι περίπου 100 φίλοι μου- εκτός από 2-3 εξαιρέσεις- ήταν άτομα που τους γνώριζα από πριν, εκτός Διαδικτύου».
Η πρακτική που ακολουθεί η νεαρή νοσηλεύτρια στο Facebook έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την εικόνα που καταγράφεται το τελευταίο διάστημα στο Facebook και σε άλλα διαδικτυακά μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπως το Τwitter και το Μyspace: εκατομμύρια χρήστες κυρίως νεαρής ηλικίας ποστάρουν συνεχώς και οτιδήποτε. Ανεβάζουν σωρηδόν προσωπικές τους φωτογραφίες και βιντεάκια. Σπεύδουν να ενημερώσουν τους φίλους τους για τα στιγμιαία συναισθήματά τους. Φλερτάρουν on-line.
Η γενιά της αποκάλυψης
Πρόκειται δηλαδή για την τάση της νέας γενιάς να δημοσιοποιεί σχεδόν τα πάντα στο Διαδίκτυο. Δεν είναι τυχαίο ότι στο εξωτερικό αρκετοί αποκαλούν τους σημερινούς νέους ως τη «generation reveal»- που φανερώνει σε κοινή θέα την προσωπική της ζωή. Και φαίνεται ότι η συμπεριφορά της έχει διχάσει ακόμα και τους ειδικούς του Ίντερνετ. Από τη μία πλευρά υπάρχουν αυτοί που υποστηρίζουν ότι οι νέοι δεν αντιλαμβάνονται τα όρια του ιδιωτικού και του δημόσιου και ότι έτσι εκθέτουν τους εαυτούς τους σε κινδύνους. Από την άλλη υπάρχουν αυτοί που λένε ότι αυτές οι συμπεριφορές των νέων είναι μία έκφραση του αυθορμητισμού τους.
«Οι νέοι σήμερα είναι πιο αυθεντικοί. Δεν έχουν τα παλιά στερεότυπα. Για παράδειγμα, δεν θα το παίξουν κάπως. Δεν θα σου κρύψουν στο Facebook μία φωτογραφία με το μαγιό», αναφέρει ο αντιπρόεδρος του Παρατηρητηρίου για την Κοινωνία της Πληροφορίας κ. Γιάννης Λάριος. Διαφωνεί δηλαδή ότι αυτή η πρακτική των νέων να ποστάρουν και να ανεβάζουν φωτογραφίες ή άλλες πληροφορίες για τους ίδιους αποτελεί το τέλος της ιδιωτικότητας. Προσθέτει δε ότι αυτή η συμπεριφορά των νέων μέσα από το Facebook ή το Τwitter είναι και ένας καλό τρόπος να ανοιχτούν προς την κοινωνία ακόμη και να αναδείξουν τα ταλέντα τους. «Αν έχει κανείς ένα ταλέντο μπορεί να μαθευτεί γρήγορα και να αναδειχτεί». Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Μyspace μέσα από το οποίο έχουν αναδειχτεί τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό δεκάδες μουσικά γκρουπ και τραγουδιστές.
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προσφέρουν και ακόμη ένα πλεονέκτημα, λέει ο κ. Λάριος. Ουσιαστικά κάνουν πράξη το γνωμικό «δείξε μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι». «Βλέποντας κανείς τους φίλους σου μπορεί να σε γνωρίσει καλύτερα», λέει.
Στον αντίποδα βρίσκονται αυτοί που τονίζουν ότι η δημοσίευση μεγάλου όγκου πληροφοριών στο Ίντερνετ για την προσωπική ζωή τους, εγκυμονεί κινδύνους. «Πράγματι τα παιδιά δίνουν πολλά προσωπικά δεδομένα σε δίκτυα τύπου Facebook. Κι αυτό επειδή δεν κατανοούν πού σταματά το ιδιωτικό και πού το δημόσιο. Θεωρούν ότι τέτοια sites και δίκτυα τα βλέπουν μόνον οι φίλοι», αναφέρει στα «ΝΕΑ» η Συντονίστρια του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, Επικεφαλής δράσης saferinternet. gr δρ Βερόνικα Σαμαρά.
Τα Νεα online.
Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2009
Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009
Παγκόσμια μέρα του "λευκού μπαστουνιού"
Στις 15 Οκτωβρίου, κάθε χρόνο, είναι η παγκόσμια ημέρα του Λευκού Μπαστουνιού
Το λευκό μπαστούνι, είναι το τεχνικό βοήθημα που χρησιμοποιούν τα άτομα με πρόβλημα όρασης για να εντοπίζουν και να αποφεύγουν τα εμπόδια στην πορεία τους, στην προσπάθεια τους να κινούνται μόνοι, ανεξάρτητοι και με ασφάλεια.
Δεν βλέπω, βλέπεις όμως εσύ: Θέλεις να με βοηθήσεις;
Τότε, διάβασε τα παρακάτω και να ξέρεις πως αν κάτι θυμάσαι απ' αυτά όταν κάπου, κάποτε, τυχαία ή για κάποιο λόγο με συναντήσεις, θα με κάνεις να νιώσω άνετα, δίνοντας μου αυτό ακριβώς που χρειάζομαι ...;
Όταν με συναντήσεις μπορείς να με βοηθήσεις αν θυμηθείς τα παρακάτω:
Μόνο εμείς οι τυφλοί κρατάμε λευκό μπαστούνι και αυτό για να περπατάμε με ασφάλεια, όχι για να ξεχωρίζουμε, να παίζουμε, να μας δείχνουν ή να ζητιανεύουμε.
Είμαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος αλλά τυφλός. Μη με μεταχειρίζεσαι σαν παιδάκι. Μεγαλώνω, παίζω, τρέχω, διαβάζω, γράφω, σπουδάζω, δουλεύω, παθιάζομαι, κλαίω, γελάω, ερωτεύομαι, θυμώνω, «σερφάρω», κάνω chat, ...;, όπως ΕΣΥ!
Πιο εύκολα θα περπατήσω μαζί σου, παρά με το μπαστούνι ή με το σκύλο μου. Όμως, μη με πιάνεις από τον ώμο ή απ'το μπράτσο. .Ασε με να πιάσω εγώ το δικό σου μπράτσο: Έτσι θα νιώθω (=θα ξέρω) πότε σταματάς, πότε στρίβεις, πότε ανεβαίνεις ή κατεβαίνεις.
Μη ρωτάς τον συνοδό μου: «Πώς τον λένε;», «Τι θέλει να ψωνίσει;», «Ποιο φαγητό του αρέσει;», «Που θέλει να πάει;», «Πώς γράφει και διαβάζει;», «Πώς μπορεί;», ...; Ρώτησε εμένα, ξέρω και εγώ να σου απαντήσω! Χρησιμοποίησε τον κανονικό τόνο της φωνής σου, όπως μιλάς στους άλλους μίλα και σε εμένα.
Μην αποφεύγεις τις λέξεις «βλέπω», «κοιτάζω», «τυφλός» κλπ., τις μεταχειρίζομαι και εγώ. Βλέπω με τα χέρια μου: βλέπω για μένα= αγγίζω, ακούω, μυρίζω, καταλαβαίνω, αισθάνομαι ...;
Σύστησε με στους άλλους, ακόμη και στα παιδιά. Θέλω να γνωρίσω ποιος είναι στην τάξη ή στο δωμάτιο μαζί μου. Μίλησε μου όταν μπαίνεις. Πες μου πως φεύγεις: με φέρνεις σε μεγάλη αμηχανία αν μ'αφήνεις να μιλάω με κάποιον που δεν είναι κοντά μου ...;
Οδήγησε το χέρι μου σε μια καρέκλα. Πες μου που είναι η πόρτα στο δωμάτιο, το αποχωρητήριο, το παράθυρο κλπ. Και αν υπάρχουν εμπόδια ή πράγματα στο πάτωμα.
Δε θέλω να κάνω ζημιές, γιατί μπορώ να μην κάνω ζημιές.
Βοήθησε με διακριτικά στο τραπέζι και πες μου για το φαγητό στο πιάτο μου. Χρησιμοποίησε το πιάτο μου σαν «ρολόι» και πες μου σε ποια «ώρα» είναι το κάθε είδος του φαγητού μου, π.χ «Το κρέας σου είναι στο Έξι». Κοίτα το ποτήρι μου να είναι δίπλα στο πιάτο μου και πες μου αν είναι στο δεξί ή στο αριστερό μου χέρι, για να το ...;»δω» και εγώ όταν το χρειαστώ.
Μου αρέσουν οι αθλητικές εκδηλώσεις, το θέατρο και ο κινηματογράφος, φτάνει να με βοηθάς να καταλαβαίνω τι γίνεται διαβάζοντας/περιγράφοντας μου όσα δεν μπορώ να δω.
Μου αρέσουν οι εκδρομές και τα πάρτι. Πάρε με στην παρέα σου και γνώρισε με στους καλεσμένους σου.
Ξέρω να συμπεριφέρομαι. Αν υστερώ σε κάτι βοήθησε με. Δε θέλω τον οίκτο σου αλλά τη φιλία σου! Μη μιλάς για τη «θαυματουργό αντίληψη» των τυφλών.
Μην ξεχνάς ότι όσα έμαθα είναι αποτέλεσμα σκληρής προσπάθειας και εργασίας ...;
Αν είσαι περίεργος θα μιλήσω μαζί σου για το πρόβλημα μου αλλά όχι μόνο γι'αυτό, γιατί για μένα είναι μια παλιά ιστορία! Έχω τόσα άλλα ενδιαφέροντα, χόμπι και απορίες όπως και εσύ!
Δώσε τώρα άλλα δύο λεπτά απ' τον χρόνο σου και προώθησε αυτό το άρθρο στους γνωστούς σου, στους φίλους σου. Σε δύο λεπτά, ενημερώνεις σωστά, για μια ζωή!!! Για παραπάνω πληροφορίες, απορίες, σχόλια, κουβέντα, στείλε μου ένα email στο evavgoul@otenet.gr και πες μου, ότι θες. Μη διστάσεις, μη ντραπείς και ας μην γνωριζόμαστε ...; Αν μάθεις κάνεις την αρχή! Και η αρχή είναι το ήμισυ του παντός!!!
Βαγγέλης Αυγουλάς
3οετής φοιτητής της Νομικής Σχολής Αθηνών,
Μέλος της Διεθνούς οργάνωσης για νέους με προβλήματα όρασης VIEWS (Visually Impaired Education and Work Support)
Μέλος της Επιτροπής Νεολαίας του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών.
Δώσε τώρα άλλα δύο λεπτά απ' τον χρόνο σου και προώθησε αυτό το άρθρο στους γνωστούς σου, στους φίλους σου. Σε δύο λεπτά, ενημερώνεις σωστά, για μια ζωή!!! Για παραπάνω πληροφορίες, απορίες, σχόλια, κουβέντα, στείλε μου ένα email στο evavgoul@otenet.gr και πες μου, ότι θες. Μη διστάσεις, μη ντραπείς και ας μην γνωριζόμαστε ...; Αν μάθεις κάνεις την αρχή! Και η αρχή είναι το ήμισυ του παντός!!!
Βαγγέλης Αυγουλάς
3οετής φοιτητής της Νομικής Σχολής Αθηνών,
Μέλος της Διεθνούς οργάνωσης για νέους με προβλήματα όρασης VIEWS (Visually Impaired Education and Work Support)
Μέλος της Επιτροπής Νεολαίας του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών.
Δίτε το βίντεο-παρουσίαση του καινούργιου μου μυθιστορήματος Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΜΕ ΗΤΤΑ που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ
Δείτε το βίντεο - παρουσίαση του προηγούμενου μυθιστορήματος μου ΜΙΚΡΑΣΙΑΣ ΕΡΩΣ το οποίο επίσης κυκολοφορεί από τις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ
Δείτε το βίντεο - παρουσίαση του προηγούμενου μυθιστορήματος μου ΜΙΚΡΑΣΙΑΣ ΕΡΩΣ το οποίο επίσης κυκολοφορεί από τις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ
ΣΕΛΙΔΕΣ
ΑΡΧΕΙΟ ΘΕΜΑΤΩΝ
- Νοέμβριος 2009 (5)
- Οκτώβριος 2009 (11)
- Σεπτέμβριος 2009 (11)
- Αύγουστος 2009 (9)
- Ιούλιος 2009 (36)
- Ιούνιος 2009 (15)
- Μάιος 2009 (46)
- Απρίλιος 2009 (94)
- Μάρτιος 2009 (83)
- Φεβρουάριος 2009 (85)
- Ιανουάριος 2009 (94)
- Δεκέμβριος 2008 (96)
- Νοέμβριος 2008 (77)
- Οκτώβριος 2008 (97)
- Σεπτέμβριος 2008 (87)
- Αύγουστος 2008 (90)
- Ιούλιος 2008 (66)
- Ιούνιος 2008 (96)
- Μάιος 2008 (133)
- Απρίλιος 2008 (116)
- Μάρτιος 2008 (92)
- Φεβρουάριος 2008 (62)
- Ιανουάριος 2008 (12)
ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΜΟΥ ΣΠΙΤΙΚΟ
ΜΕ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΕΔΩ
FACEBOOK για ΙΜΒΡΙΟΥΣ
Powered by pathfinder blogs
